Pomoc terapeutyczna

Psychoterapeuta to wykwalifikowany psycholog zajmujący się terapią różnych schorzeń i problemów natury psychologicznej. Wspólną cechą stosowanych przez niego technik psychoterapeutycznych jest kontakt międzyludzki, w odróżnieniu od leczenia czysto medycznego. Techniki polegają na usuwaniu lub zmniejszaniu nasilenia objawów psychicznych lub nauki jak żyć z trudnościami, których nie da się skorygować.

Dlaczego do psychoterapeuty?

Korzystanie z pomocy psychoterapeuty jest wskazane, przede wszystkim wtedy, gdy sami czujemy, że dzieje się z nami coś niepokojącego. Zazwyczaj, gdy napotykamy nieprzezwyciężalne trudności w realizacji swojego życia, związane z doznawaniem nadmiernego lęku bądź innych trudnych do skontrolowania emocji. Trudności tego rodzaju mogą wiązać się w trudnościami w nawiązywaniu relacji, utrzymywaniu ich, prowokowaniem konfliktów lub nadmiernym ich unikaniem, brakiem poczucia swoich praw i suwerenności. Skutkuje to utrzymywaniem się braku wewnętrznego bezpieczeństwa, a w sferze myśli wiąże się z reguły z pesymistycznym spojrzeniem na swoją wartość i życiowe możliwości. Towarzyszyć może temu uczucie życiowego zagubienia, braku trwałego gruntu, wewnętrznej stabilizacji, poczucie braku perspektyw i bezradność. W skrajnych przypadkach może dojść do decyzji o daleko idącym społecznym wycofaniu się.

Zainteresujmy się zatem sobą, kiedy pojawia się coś, czego do tej pory w naszym zachowaniu nie było. Czasami warto też posłuchać bliskich, życzliwych nam osób. Zdarzają się sytuacje, kiedy to rodzina czy znajomi pokazują nam, że coś jest niepokojącego w naszym zachowaniu, że jesteśmy zbyt nerwowi albo zbyt lękliwi. W takim wypadku na pewno powinno się skorzystać z pomocy psychoterapeuty.

Psychoterapia

Psychoterapia jest, a przynajmniej może być, drogą przezwyciężania swoich ograniczeń, zahamowań, zmiany postaw i odruchowych sposobów reagowania, które utrzymują się uporczywie mimo ich małej życiowej przydatności albo wręcz destrukcyjnego charakteru. Drogą pokonywania lęku i próbowania dotąd ukrytych, niewykorzystywanych, a jednak realnie istniejących w danej osobie możliwości. ów potencjał pozwalający na życie z mniejszą dozą lęku, większym życiowym zadowoleniem i skuteczniejszą realizacją naturalnych ludzkich pragnień jest u osób mogących skorzystać z pomocy psychoterapeutycznej zablokowany głównie na skutek traumatycznych doświadczeń przeszłości, zwłaszcza dzieciństwa, choć nie tylko. Wydarzenia te ograniczają osobisty rozwój, zawężają możliwości funkcjonowania i zniekształcają sposób widzenia siebie, innych ludzi i całego społecznego świata.

Co powinieneś wiedzieć o samej psychoterapii ?

Istnieje wiele sprzecznych informacji na temat samego psychoterapeuty oraz teorii w jakiej pracuje. Ciężko je wszystkie przedstawiać i korygować. Dlatego też zdajemy się na Twój zdrowy rozsądek w tej sprawie. Poniżej przedstawiamy kilka wskazówek - według nas najcenniejszych przy wyborze osoby, której powierzasz swoje problemy. Poza aspektem merytorycznym, jak wykształcenie, uprawnienia do wykonywania zawodu, doświadczenie, superwizje, ważne jest przede wszystkim to, jak czujesz się w rozmowie z tą osobą. Odpowiedz sobie zatem na pytanie, czy z tym terapeutą jesteś w stanie otwarcie rozmawiać o swoich sprawach. Czy Cię słucha i rozumie. Czy masz wrażenie, że pomaga Ci dostrzec sprawy, których wcześniej nie byłeś świadomy. Czy sprawia wrażenie mądrej osoby, która Cię rozumie jako człowieka, a nie tylko przez pryzmat swojej teorii w jakiej posiada kwalifikacje. Dobry terapeuta jest życzliwy, zainteresowany Tobą i tym, co Cię trapi. Szanuje Cię. Będzie odpowiadał na pytania dotyczące swojego przygotowania zawodowego i nie obrazi się, gdy go o to zapytasz. Jeśli trzeba, otwarcie powie Ci co myśli, także jeśli jest to sprzeczne z Twoimi oczekiwaniami. Uczciwie też określi ile optymalnie powinno odbyć się waszych spotkań. Poinformuje Cię, że także Twój przypadek (przy wymaganej dyskrecji i tajemnicy danych osobowych) będzie konsultował z innym psychoterapeutą. Nazywa się to superwizją. Dla Ciebie samego ważne jest to, że masz gwarancję dodatkowej konsultacji, nawet jeśli w niej nie uczestniczysz. Od swojego psychoterapeuty masz szansę dowiedzieć się, jaka jest twoja sytuacja     i jaki Ty jesteś, co nie zawsze może być przyjemne, ale jest niezbędne, jeśli chcesz coś zmienić. Często po rozmowie z nim nabierzesz nadziei albo doznasz ulgi.

Terapia  grupowa

Psychoterapia grupowa - jak sama nazwa wskazuje - polega na prowadzeniu zajęć terapeutycznych w grupie, a nie indywidualnie. Psychoterapia grupowa może stanowić alternatywę wobec psychoterapii indywidualnej, bądź być jej uzupełnieniem. Terapia grupowa jest formą leczenia poprzez kontakt z innymi ludźmi, którzy borykają się z podobnymi problemami. Spotkania te dają możliwość wymiany doświadczeń, uzyskiwania wsparcia od innych uczestników oraz terapeutów. Terapia grupowa polega na regularnych spotkaniach grupy (5-10 osób) z udziałem dwóch psychoterapeutów. Sesje terapeutyczne odbywają się raz w tygodniu i  trwają 2 godziny.

Grupa wsparcia

Grupa wsparcia jest formą pomocy psychologicznej. Zwykle w grupach wsparcia uczestniczą osoby, które łączą podobne problemy i trudności.  Grupy takie mogą mieć także charakter otwarty (gdy w każdym momencie mogą dołączyć do nich nowi członkowie) lub zamknięty (gdy nowi członkowie nie mogą dołączać do spotkań po ich rozpoczęciu). Udział w grupie wsparcia polega na dzieleniu się własnymi doświadczeniami z innymi jej członkami, słuchaniu, nawiązywaniu kontaktu, dzieleniu się pożytecznymi informacjami, udzielaniu sobie wzajemnie wsparcia emocjonalnego. Aktywne uczestnictwo w grupie wsparcia pomaga w pracy nad sobą, w osobistym rozwoju, a także w radzeniu sobie z codziennymi trudnościami. Spotkania grup wsparcia odbywają się zwykle raz w tygodniu i  trwają 2 godziny. W naszym gabinecie uczestniczy w nich jeden lub dwóch psychologów.

Przekładając terminologię psychologiczną na język codzienny pomagamy w:

- zaburzeniach odżywiania (bulimia, anoreksja)

- zaburzeniach snu (zaburzenia rytmu snu i odpoczynku, bezsenności, nadmiernej senności)

- zaburzeniach nerwicowych

    zaburzeniach lękowych w postaci fobii (np. lęku przed pająkami, bólem, obcymi ludźmi, zamkniętą przestrzenią, lęk przed przebywaniem w miejscach publicznych, lęk przed krwią, zarazkami, brudem i wiele innych lęków, które posiadają właściwe sobie nazwy jak: arachnofobia, algofobia, ksenofobia, klaustrofobia, agorafobia, mysofobia)
    innych zaburzeniach lekowych, jak:
    lęk paniczny - nagłe uczucie dyskomfortu w oddychaniu, dolegliwości klatki piersiowej, drżenie, dygotanie),
    lęk uogólniony (drażliwość, zamartwianie się, trudność w koncentracji i zasypianiu, niepokój, niemożność wypoczynku, trudności z połykaniem, wrażenie obcego ciała w gardle, napięcie i pobolewanie mięśni, ból )
    natrętnych myślach (obsesje) i czynnościach natrętnych (kompulsje) czyli konieczności wielokrotnego wykonywania tych samych czynności w celu zredukowania napięcia i wyciszenia myśli dla uzyskania chwilowej ulgi i wyzwolenia z lęku, gdy wykona się rytualne czynności, ja np. mycie rąk, usuwanie brudu, porządkowanie, sprawdzanie czy drzwi zostały zamknięte, woda zakręcona, żelazko wyłączone)
    reakcjach na ciężki stres (np. przewlekła choroba, wypadek, gwałt, przemoc)- często po urazach psychicznych, trudności w ponownym przystosowaniu się do życia

- zaburzeniach nastroju (obniżenie nastroju, depresja - smutek, lęk, złość, mania - wzmożona radość)

- zaburzeniach zdrowotnych związanych z:

    przekonaniami na temat swojego zdrowia (hipochondria),
    odczuwaniem bólu, zaburzeniami ruchu, czucia, występującymi drgawkami
    przekonaniami o stanie swojego wyglądu
    zaburzeniami tożsamości

- zaburzeniach związanych z używaniem alkoholu i innych używek

- zaburzeniach seksualnych i tożsamości płciowej

- zaburzeniach osobowości

- schizofreniach i psychozach (we współpracy z lekarzem psychiatrią - w oparciu o farmakologię)


zdjęcie Iwony Kochańskiej

Wierzę, że każdy człowiek ma potencjał do pokonywania trudności. Każdy człowiek ma prawo do zmian, do własnego rozwoju i podnoszenia komfortu życia. Rolą terapeuty jest umiejętne wydobycie i rozwinięcie zasobów Pacjenta w jego drodze radzenia sobie z trudnościami. O mnie